8J(t)V

Beste eerste minister, mijnheer Verhofstadt, Guy

Gisteravond werd mij duidelijk dat uitgerekend u het is, die de groei van Open VLD in de weg staat. Zoals Ruud Hendrickx opmerkte: u kiest voor een soort presidentiële campagne. Meer dan voor uw eigen partij zelfs. Na 8JV—de vereenvoudigingen van Q gaan toch wel heel ver—is het genoeg geweest, denkt u niet? Ik dacht dat in een open samenleving ook plaats was voor jong bloed. Verfrissing, vernieuwing, weet u wel. Ander bloed zou ook goed zijn.

Zelfs in de Verenigde Staten van Amerika kan het hoofd van het land—in België is u het feitelijk hoofd—niet langer dan 8J regeren. Het zou een leuke apotheose geweest zijn: V brengt een boek uit over 8J en stuurt zichzelf nadien met brugpensioen. Of is het zo dat u wilt aanblijven omdat de vergrijzing van de bevolking begint te spelen?

Guy Verhofstadt

Neen. In plaats van presidentieel een stap opzij te zetten voor andere, bekwame politici, wilt u er nog een derde keer voor gaan. U wil eindigen met 12JV. Wat u onderweg vergeet is dat er in uw eigen partij enkele zeer bekwame politici zitten, waarvoor u het nu heel moeilijk maakt.

Neem nu Karel de Gucht. Momenteel minister van buitenlandse zaken in uw regering. Deze enorm competente politicus zou toch meer dan een waardige kandidaat-eerste minister zijn. Neen, in plaats daarvan kiest u om een solocampagne te voeren waarbij vooral V veel valt. Niet de V van Vereenvoudiging, niet de V van Verandering, niet de V van Open Vld, de V van Verhofstadt. De V van de staatsman die zich in zijn calimero-ei verscholen houdt en Verdacht Veel de échte Vernieuwing in de weg staat.

Karel De Gucht

Beste eerste minister, mijnheer Verhofstadt, Guy. Het is gedaan. Geef het op. Het Verhofstadt-tijdperk is voorbij. 8 Jaar was te Veel. Ik wens uw partij sterkte in de oppositie. Ik hoop dat u nog nét voor het nieuwe generatiepact met brugpensioen kan gaan. Tijd voor Vernieuwing.

Over hoofddoeken en zo

Na het kijken naar een debat op Canvas, tussen Marie-Rose Morel (mijn maag is tot op de bodem geledigd) en Patrick Dewael, vond ik het nodig om wat oude comments van mij terug op te snorren en ze in een klein tekstje te gieten. Over hoofddoeken en zo.

Als ik een skinhead op straat zie lopen, ben ik niet geprovoceerd. Als ik een hip-hopper op straat zie lopen evenmin n als ik een moslima met een hoofddoek op straat zie lopen misschien nog wel minder.

Als voorgenoemde personen mij aan een bankloket mij zouden bedienen, zou ik er hoegenaamd geen probleem mee hebben als de moslima haar hoofddoek aanhoudt, de hip-hopper zijn petje aanhoudt en de skinhead zijn kale hoofd laat pronken. Het geeft blijk van een overtuiging en daar kan ik alleen maar respect voor hebben – wat die overtuiging ook is. Ik ga er trouwens van uit dat de bank (of het bedrijf) in kwestie zijn of haar werknemers op competentie kiest en dus heb ik het volle vertrouwen in de persoon die mij bedient. Als er iets misloopt, stel ik daar eerder de bank voor verantwoordelijk (geen goed personeel) dan die persoon zelf.

Als je bedenkt dat het eigenlijk net bedrijven en macht zijn die ons zo wonderbaarlijk het belang van het imago (uiterlijk) aangetoond hebben, kan ik daar alleen nog maar meer van walgen. Er zit een geldmotief achter onze perceptie van mensen en dat is iets waar ik het persoonlijk verschrikkelijk moeilijk mee heb. Tijd om er iets aan te veranderen dus. Of dat Utopia is of niet, dat bepalen we zelf denk ik.

Overigens nog een algemene vraag: wie heeft er een probleem mee om bediend te worden door iemand met een hoofddoek, als hij of zij op vakantie is in een moslimland? Niemand denk ik. Het toont des te meer hoe ongelooflijk hebzuchtig we zijn en hoe we onze “Westerse waarden” hier in het westen ook absoluut aan “de indringers” willen opleggen. Het is inderdaad de realiteit dat als je in een moslimland met onaangepaste kledij rondloopt, je evengoed “afgeschoten” wordt (ongelukkige woordkeuze, maar bij gebrek aan beter…).

Je kan je dan natuurlijk wél de vraag stellen: waarom houden we zo krampachtig vast aan het dogma “wij moeten ons daar aanpassen, dus zij moeten zich hier aanpassen”? Ik denk dat het niet onzinnig is het debat naar daar te verschuiven, in plaats van naar “het debat over de hoofddoeken”. Waarom gaan we zo protectionistisch om met ons erfgoed? Akkoord, we moeten niet alles van onze geschiedenis zomaar overboord gooien, maar globalisering is een feit en daar hoort bij dat mensen met heel veel verschillende opvattingen en niet gelijklopende geschiedenislijnen plots toch in een grote mixmaatschappij samen leven. We kunnen dan natuurlijk zeggen “aanpassen of buiten” (extreme stelling, weet ik). Maar er bestaat volgens mij ook een andere oplossing, die weliswaar een pak meer energie kost.

Om terug te komen op mijn voorbeeld van daarstraks: waarom is het zo ondenkbaar dat de overheid bijvoorbeeld een voortrekkersrol zou spelen en meteen bij een sollicitatie een groot deel van de uiterlijke kenmerken overboord gooit? Met “de komst van moslims” (en dus ook de hoofddoeken) denk ik dat het niet onzinnig is de mening rond hoofddeksels op het werk te herzien. Onze maatschappij verandert, maar de wetten (direct via de wetgever of indirect binnen een bedrijfsbeleid) blijven hetzelfde. Dat is toch eigenlijk hopeloos conservatief.

Google Censureert: So what?

Aannemende dat de lezers van deze blog “well-educated” zijn kan ik zonder schroom stellen dat jullie de laatste weken wellicht het nieuws hebben gevolgd – het zij online, het zij op radio of televisie. Er is heel wat ophef geweest rond het censuurbeleid van Google in China. Amerikaanse hoge pieten (senatoren; politiekers dus) die lachen met de google-slogan “Don’t Be Evil” en zeggen dat Google een grote fout maakt door zoekresultaten de censureren in China. Dat is nu volgens net weer zo’n typische arrogante Amerikaanse denkwijze, die we in deze wereld gerust kunnen missen. Waarom denkt Amerika altijd “we make the law, live by it or bend over”. Als er één internetbedrijf is dat een méér democratisch beleid voert dan Google, by all means, toon het mij gerust aan. Google’s censuur is nu net wél zo sterk gerechtvaardigd, simpelweg omdat het bedrijf rekening houdt met lokale wetten. Of het nu China, België, de Verenigde Staten van Amerika of Vanuatu is, Google houdt zich aan het beleid van elk land in kwestie. En er zijn niet veel internetbedrijven waar we hetzelfde van kunnen zeggen.

Natuurlijk ga ik niet ontkennen dat er ook geld mee gemoeid is. China is nu eenmaal een té grote markt om links te laten liggen. Ik vraag me alleen af waarom er over die censuur zo’n ophef gemaakt wordt. Terwijl het net de andere westerse bedrijven zijn die zouden aangepakt moeten worden. Ik kan me onmogelijk inbeelden dat Google in China mensen tewerk stelt in ondergrondse muffe gangen vol cholera, pest en vogelgriep. Okay, dat is overdreven, maar jullie begrijpen wel waar ik naartoe wil hiermee. Het doel kan toch niet “vrijheid van meningsuiting” zijn, als er dagelijks duizenden mensen nog sterven aan hongersnood, watertekort en slechte verzorging, overstromingen, mijnrampen etcetera. Neen, dan moet eerst de Chinese overheid aangepakt of geholpen – maar niet gestuurd, gelijk de Amerikanen dat wel eens schijnen te doen – worden in haar beleid.

Politiekers hebben altijd zo’n rare gewoonte om problemen niet bij de bron aan te pakken en eindeloos te blijven doordrammen over “Westerse waarden en zeden”. Die zijn toch geen bal waard als je niet eens een stevig dak boven je hoofd en elke dag een behoorlijke maaltijd op je bord hebt.

Vrijheid van meningsuiting

Vandaag las ik op de site van De Standaard dat de Amerikaanse regering, die een lijst met alle gebruikte zoektermen van google wilde, nu deze zaak in de rechtbank beslecht. Wetende dat dit oud nieuws is, kreeg ik toch wat extra info van dit artikel. Zo staat hier bijvoorbeeld ook in dat het Amerikaanse ministerie van justitie ook een lijst wil met alle sites waarop google zoekt (ik laat je hier enkele seconden over nadenken).

Google is totnogtoe de enige zoekmachine die niet heeft toegegeven aan de Amerikaanse regering, omdat zij de privacy van hun gebruikers respecteren (of juist om het feit dat ze hier in het verleden meerdere malen moeilijkheden mee gehad hebben). Zowel Yahoo! als MSN Search gaven hun lijst met zoektermen al aan de Amerikaanse regering. Als google dit ook zou moeten doen en, laten we even verder denken, dit ook bij hun andere diensten als Gmail e.d. zou gebeuren, wij volledig gecontroleerd worden door de Amerikaanse overheid. Google werkt namelijk met gerichte advertenties, waarvoor het informatie over de gebruiker nodig heeft. In Google’s privacy policy staat wel dat zij ze enkel automatisch behandelen, maar daar zou de Amerikaanse overheid wel eens verandering in kunnen brengen.

 

Meer over vrijheid van meningsuiting: Het Vlaams Belang (google zelf maar op hun site, de link naar hun site komt er hier niet in) vond het plots nodig weer even moeilijk te doen. Na vandaag de ‘Vlaams Belang-krant’ door te nemen (waar zou ik me anders toch mee bezig houden?), zag ik dat ze weer sterk bezig waren. Er werd rechtstreeks uitgehaald naar ouders van spijbelende kinderen die, volgens het Vlaams Belang, geen recht meer mogen hebben op kindergeld (ik laat u weer even nadenken). Nuja, zolang ze hun nieuwjaarsrecepties maar hebben.