Google’s +1 knop

Ik vind dat Google met die +1 knop helemaal goed zit om mijn zoekresultaten meer relevant te maken. Éen van de kritiekpunten is dat niet iedereen de +1 knop zal gebruiken omdat het niet direct in een “beloning” voor de gebruiker resulteert. Maar ik vind dat eigenlijk geen probleem. Eerlijk gezegd: ik wil niet eens dat al mijn vrienden de +1 knop gebruiken. Ik wil eigenlijk dat alleen de vrienden die begrijpen wat de +1 knop doet, hem ook gebruiken. Anders moet ik weer noise gaan filteren. En daar heb ik geen zin in.

Elitair? Waarschijnlijk. Maar wat is daar mis mee als het tot meer relevante resultaten leidt?

ICT in dienst van mensen

Studenten werken hard tijdens de examenperiode. Docenten ook. Bijna iedereen die iets met onderwijs te maken heeft denk ik.

Behalve de ICT-dienst.

Vol spanning keek ik vandaag uit naar de publicatie van de resultaten van het harde werk dat ik de afgelopen maanden heb verricht. “Om vier uur op i-Bamaflex” werd ons beloofd. Het zal menig student bekend in de oren klinken. Vrienden en familie zijn vaak even benieuwd naar die resultaten als ikzelf. Na drie jaar op rij nog nooit op tijd resultaten te hebben ontvangen, gelooft niemand nog dat er “om vier uur op i-Bamaflex” iets te beleven valt.

Behalve de ICT-dienst.

Het lijkt trouwens ook zo dat iedereen die verantwoordelijk is voor het ingeven en doorsturen van die punten hard werkt om ze op tijd bij de studenten te krijgen.

Behalve de ICT-dienst.

Er zijn op dit moment technische problemen waardoor de publicatie van de resultaten van de opleidingen Produktdesign en Beeldende Kunsten nog niet gepubliceerd kunnen worden op i-Bamaflex.
Wij proberen dit zo snel mogelijk op te lossen.
Onze excuses hiervoor.

Zeven uur later nog geen oplossing.

ICT: Informatie- en communicatietechnologie. Het lijkt soms alsof mensen die werken op zo’n ICT-dienst denken dat het eigenlijk om de T-dienst gaat: technologie zonder informatie of communicatie. Laat me het voor die mensen even duidelijk stellen: de belangrijkste missie van de ICT-dienst is om informatie en communicatie te bevorderen voor de gebruikers, door middel van technologie.

Als de technologie wél goed werkt, maar niemand het kan of wil gebruiken, dan faalt het ICT-beleid. Als de technologie niét goed werkt en niemand wil het gebruiken, dan faalt het ICT-beleid dubbel. Als ten slotte de technologie niet goed werkt, niemand hem wil gebruiken en de ICT-dienst faalt om binnen de zeven uur na het zich voordoen van een kritische fout die fout te herstellen, dan vraag ik me af of er überhaupt een ICT-dienst bestaat. Ik denk dat het in werkelijkheid om een geheim apenlaboratorium gaat waar ze apen met robots proberen te kruisen. Ik heb de afgelopen drie jaar namelijk nog niets gezien dat het tegendeel bewijst.

kernel_task in Mac OS X gebruikt veel RAM

Het proces kernel_task nam op mijn MacBook met OS X Snow Leopard 10.6.7 nogal veel RAM in beslag: soms tot 250MB van het fysieke RAM. Na veel zoeken kwam ik terecht bij een artikel van Dave Nicoll.

Veel van de dingen die daar beschreven staan hielpen slechts marginaal. Na lang zoeken en het artikel drie keer opnieuw te lezen, bleek dat de “com.bombich.ccc” kernel-extensie een belletje deed rinkelen. Ik heb namelijk een tijd geleden Carbon Copy Cloner van Bombich software geïnstalleerd. Excellente software om automatisch volledige klonen van mijn harde schijf te maken, maar de scheduling-functie hijackte het RAM-gebruik van mijn kernel_task blijkbaar.

Ter vergelijking: met de scheduling-functie ingeschakeld gebruikt kernel_task ongeveer 250MB RAM. Wanneer ik de functie uitschakel, loopt het RAM-gebruik terug tot ongeveer 110MB. Het gemak verliezen om automatisch een backup te maken is me die 140MB extra RAM-geheugen écht wel waard. De harde schijf volledig klonen doe ik toch maar éen keer per week, dus een reminder in mijn Google Calendar plaatsen voldoet wel!

Twitter vooral gebruikt voor ‘zinloos gebabbel’

Volgens Pear Analytics (zie het artikel in De Standaard en het artikel op hun blog) bestaat iets meer dan 40% van de conversaties op twitter uit “oppervlakkig geklets”. 37% van de tweets vormen een conversatie, en de andere percentages zijn dus bijna onbelangrijk te noemen.

De conclusie die Pear Analytics trekt is eigenlijk geen conclusie. Pear Analytics vraagt zich af of twitter een tool zal blijven waarop vooral dingen gepost zullen worden die weinig met andere twitterati te maken hebben, of dat de dienst zich zal verschuiven richting nieuwsdienst.

Leuk, zo’n studie waar geen conclusies uit getrokken worden. Wat betekent dat, 40% “oppervlakkig geklets”? Die term komt zo negatief over, terwijl het dat eigenlijk helemaal niet hoeft te zijn. Bij twitter draait het zeker niet altijd om nuttige informatie. Het gaat voor een groot stuk ook over–om het in marketingtermen te zeggen–profilering van een brand (dat kunnen personen zijn, of merknamen). Dat je een broodje met kaas aan het eten bent, is impliciete profilering. Net zoals je jezelf profileert wanneer je in een gezelschap wijn of champagne drinkt in plaats van bier of cava.

Bovendien is en blijft de vraag die bij twitter bovenaan staat nog steeds “What are you doing?” Waarom zou dat moeten veranderen in “what breaking news is going on in the world right now?” Het leuke en verslavende aan twitter is net voor een deel dat oppervlakkig geklets. En als je alleen de mensen volgt die je echt interesseren, dan kom je vanzelf op interessant oppervlakkig geklets uit. Het probleem is natuurlijk dat er ook cowboys rondlopen die zoveel mogelijk followers willen scoren. Well too bad for them.

Maak een backup van je wolk

De Gmail outage van gisterenmorgen–op twitter al ludiek Gfail genoemd–heeft mij ertoe aangezet nog eens al schrijvend na te denken over wat Cloud Computing nu eigenlijk zou moeten zijn. The fruits, the pitfalls, the good, the great and the downright evil of Web Applications. Bear with me.

Google Mail, of kortweg Gmail, kan zowat gezien worden als een tipping point in de geschiedenis van het web. Het was de eerste online mailservice die grotere bijlagen toeliet (nu tot 20 megabyte) en een online opslagcapaciteit van maar liefst 1 gigabyte aanbood (ondertussen al meer dan 7 GB). Maar dat was niet de enige belangrijke vernieuwing die zoveel mensen heeft overhaald om van hun Hotmailaccount af te stappen. Gmail was ook de eerste webmailservice die bovenop de extra opslagcapaciteit conversaties introduceerde; een belangrijke functie die ik alvast niet meer zou kunnen missen. Als klap op de vuurpijl was (en is) het hele boeltje virtueel gratis, want het wordt betaald met Google’s advertentie-inkomsten.

Na Google’s maildienst volgden er nog vele andere online applicaties waarmee je je data gratis in “de cloud” kan opslaan. De cloud is een abstract begrip voor velen. Het is misschien nog het makkelijkst te omschrijven als een wolk van digitale data, gevormd door een netwerk van computers en toegankelijk via éénderwelke internettoegang ter wereld (behalve in China dan, misschien). Wat daarvan het gevolg is, is echt fantastisch: je data zijn altijd en overal beschikbaar, omdat ze in de cloud zijn opgeslagen. Op reis in Spanje en geen laptop mee, maar toch een belangrijk mailtje nodig? Geen probleem: een computer met internettoegang en je kan meteen je mailtje opzoeken. Wil je meteen de foto’s die je op reis genomen hebt delen met je vrienden en familie? Sure thing, gewoon online gaan, de foto’s op je flickr- of facebookaccount zetten en ze zijn daar for the world to see.

Backup your Cloud

Gisteren was er echter eventjes paniek in wolkenland. Gmail was voor verschillende mensen niet meer bereikbaar via de webservice (gmail.com of googlemail.com). Dat zorgde onder andere op twitter voor nogal wat commotie. Afgezien van het feit dat ik een bijna blind vertrouwen heb in de medewerkers en meer specifiek de technische staff van Google (komaan: ze doorzoeken het hele internet in gemiddeld 0,15 seconden!) vond ik het toevallig de dag voordien nodig om een backup te nemen van mijn Gmail bedrijfsaccounts. Ik heb gewoon de POP-functie ingeschakeld en dan Thunderbird ingesteld om regelmatig alle e-mail te downloaden. Met de juiste filters en instellingen heb ik zelfs helemaal geen “last” van die one-way backup en kan ik bovendien gemakkelijk mijn mails terugvinden.

Cloud applicaties zijn leuk. Meer zelfs: ik vind ze fantastisch en ik zou niet meer zonder kunnen, maar zoals met alle data is het altijd verstandig om een backup te bewaren. Nu, Google maakt ongetwijfeld backups op zo’n manier dat ik zelfs geruster kan zijn dat de hel op mijn hoofd valt, dan dat mijn data onherroepelijk zouden verdwijnen. Maar dat neemt niet weg dat een menselijke fout of, God forbid, kwaad opzet er altijd voor kunnen zorgen dat er toch wat misloopt. Dat is de reden waarom ik al mijn mails nog eens via POP3 download, waarna ze op geregelde intervallen via Time Machine automatisch naar mijn backupschijf worden weggeschreven. Dat is de reden waarom ik zelf al mijn foto’s op mijn harde schijf bewaar. En dat is de reden waarom ik voorlopig met iets meer terughoudendheid naar webapplicaties kijk. Is er geen mogelijkheid tot het makkelijk bewaren en synchroniseren van online en offline data? Dan gebruik ik de applicatie niet om belangrijke data op te slaan.

PS: Voorlopig nog in pre-bètafase, maar ongemeen interessant om ook offline toegang tot je mail te houden is de nieuwe Gmail Labs Offline feature