ICT in dienst van mensen

Studenten werken hard tijdens de examenperiode. Docenten ook. Bijna iedereen die iets met onderwijs te maken heeft denk ik.

Behalve de ICT-dienst.

Vol spanning keek ik vandaag uit naar de publicatie van de resultaten van het harde werk dat ik de afgelopen maanden heb verricht. “Om vier uur op i-Bamaflex” werd ons beloofd. Het zal menig student bekend in de oren klinken. Vrienden en familie zijn vaak even benieuwd naar die resultaten als ikzelf. Na drie jaar op rij nog nooit op tijd resultaten te hebben ontvangen, gelooft niemand nog dat er “om vier uur op i-Bamaflex” iets te beleven valt.

Behalve de ICT-dienst.

Het lijkt trouwens ook zo dat iedereen die verantwoordelijk is voor het ingeven en doorsturen van die punten hard werkt om ze op tijd bij de studenten te krijgen.

Behalve de ICT-dienst.

Er zijn op dit moment technische problemen waardoor de publicatie van de resultaten van de opleidingen Produktdesign en Beeldende Kunsten nog niet gepubliceerd kunnen worden op i-Bamaflex.
Wij proberen dit zo snel mogelijk op te lossen.
Onze excuses hiervoor.

Zeven uur later nog geen oplossing.

ICT: Informatie- en communicatietechnologie. Het lijkt soms alsof mensen die werken op zo’n ICT-dienst denken dat het eigenlijk om de T-dienst gaat: technologie zonder informatie of communicatie. Laat me het voor die mensen even duidelijk stellen: de belangrijkste missie van de ICT-dienst is om informatie en communicatie te bevorderen voor de gebruikers, door middel van technologie.

Als de technologie wél goed werkt, maar niemand het kan of wil gebruiken, dan faalt het ICT-beleid. Als de technologie niét goed werkt en niemand wil het gebruiken, dan faalt het ICT-beleid dubbel. Als ten slotte de technologie niet goed werkt, niemand hem wil gebruiken en de ICT-dienst faalt om binnen de zeven uur na het zich voordoen van een kritische fout die fout te herstellen, dan vraag ik me af of er überhaupt een ICT-dienst bestaat. Ik denk dat het in werkelijkheid om een geheim apenlaboratorium gaat waar ze apen met robots proberen te kruisen. Ik heb de afgelopen drie jaar namelijk nog niets gezien dat het tegendeel bewijst.

Partij van de Socialisten en de Progressieven, maar dan anders

Snel even een post van de kerel die het de laatste tijd veel te druk heeft met examens en projecten allerhande om blogposts te schrijven.

2 punten op mijn agenda (hoera! opsommingstekens!):

  • SP.a staat nu voor Socialistische Partij anders, met als ondertitel Socialisten en Progressieven anders. Is het plan om zelfs all-round positivo Bram zijn vertrouwen in de politiek te laten verliezen ofzo? Is het dan eindelijk tijd om op het Vlaams Belang te stemmen?
  • De Fabchannel website is zeer de moeite, en dan vooral voor de optredens van The Fiery Furnaces en Rodrigo Y Gabriela.

Xavier, als jij meer tijd hebt dan ik mag je gerust mijn blogpost properder en meer Bram maken.

Tenslotte: ik ben het volledig eens met bijna alle blogposts die Xavier de voorbije maanden heeft gemaakt. Herinner me eraan dat ik er ook nog eens wat maak van zodra de examens achter de rug zijn.

Mobile Music Deal

De Tempo Music (Mobistar) & ING Mobile Music Deal moest een grootse wedstrijd worden. Met internationale opvolging. Wederom blijkt Mobistar (remember the iPhone launch?) ronduit onbekwaam om iets behoorlijk te organiseren. Omdat ik het zelf gewoon niet beter kon verwoorden link ik eventjes door naar het relaas van een dj-wedstrijd

Unizooi (rookverbod)

Hoe komt het toch, dat iedere keer wanneer Unizo een standpunt inneemt, ik overvallen word door een gevoel van walging? Stokpaardje van de “belagenvereniging” van Belgische ondernemers is deze keer het rookverbod.

Unizo roept op om sigaretten (tabak) helemaal te verbieden. De redenering luidt “Je kan als overheid onmogelijk een rookverbod opleggen en tegelijk jaarlijks 1,8 miljard euro aan accijnzen op zak steken. Dat is hypocriet.” Ik vraag mij af waar ze het lef haalt om de overheid hypocriet te noemen. Unizo heeft nooit onder stoelen of banken gestoken dat ze zonder twijfel tegen het rookverbod is. Ze zegt nu echter dat de overheid, als ze een algemeen rookverbod zou doorvoeren, meteen sigaretten/tabak helemaal zou moeten verbieden.  Die extreme stelling is duidelijk gecreëerd om een beetje rel te schoppen. Ik vraag me af welk talent er in die organisatie zit, dat duidelijk de mogelijkheid om thuis te roken, of om in de open lucht te roken nog niet ontdekt heeft. Dus ofwel is Unizo gewoon dom–en dat is een stelling waar ik best vrede mee kan nemen. Ofwel is Unizo zelf heel hypocriet en schiet ze met extreme stellingen om toch maar dat rookverbod bij de cafés tegen te houden.

Bovendien stelt de organisatie dat het controleren van die 30 000 à 35 000 cafés extra, met slechts 17 controleurs een onhaalbare kaart is. Wat een extreemrechtse organisatie is Unizo toch. Repressie is klaarblijkelijk de enige manier om iets af te dwingen? Het uiteindelijke doel moet toch zijn om de beste maatregel voor de volksgezondheid te nemen. Een algemeen rookverbod lijkt mij geen optie, maar een must. Bovendien bestaat er nog steeds zoiets als goodwill en sociale controle. Eerlijk gezegd: ik sta als niet-roker steviger in mijn schoenen met een wet achter de hand die mij overschot van gelijk geeft. Dan kan ik ten minste op een vriendelijke manier maar met aandrang vragen of Mijnheer met de Stinkende Sigaar zijn activiteiten naar de maan zou willen verplaatsen. Daar is namelijk geen zuurstof om zijn peuk brandend te houden. Bovendien hoef ik mij dan niet meer af te vragen of het de rokers in het gebouw zou storen als ik even van mijn portie O2 wil genieten.