Auvibel 2 – Naar Europa

(dit is een vervolg op Auvibel)
Omdat we van minister Van Quickenborne blijkbaar geen actie mogen verwachten (zie Auteurs zijn ondernemers) en omdat er duidelijk een consensus leeft dat die Auvibel-taks écht wel verkeerd is, heb ik besloten om een stapje verder te gaan. Europa heeft een aantal middelen om dit soort problemen aan te kaarten en één daarvan is SOLVIT.

Hoewel SOLVIT niet noodzakelijk het orgaan bij uitstek is om dit soort problemen op te lossen, wil ik er toch gebruik van maken. Ik zie het als een eerste stap in het verdere zoeken naar een oplossing voor dit probleem. Ik heb geprobeerd om mijn klacht zo specifiek mogelijk te formuleren, omdat er wellicht een juridische oplossing gezocht zal worden. De klacht luidt als volgt:

Een recent koninklijk besluit in België, gestuurd door de minister van financiën, bepaalt een uitbreiding van de wet op thuiskopievergoeding naar USB-sleutels, geheugenkaarten en externe harde schijven (voor meer informatie, zie bijlagen. KB van 17.12.2009, gepubliceerd op 23.12.2009) en een aanpassing van de tarieven. Dit heeft de discussie over de thuiskopievergoeding opnieuw aangewakkerd.

Het probleem dat zich voordoet is tweeledig. Om te beginnen is het heffen van een taks op USB-sleutels, geheugenkaarten en externe harde schijven een absurd gegeven. Het heffen van een taks op media die specifiek als doel hebben om audio te kopiëren is een redenering die nog gevolgd kan worden, het is echter *niet* logisch dat er een taks betaald moet worden op harde schijven, die bijvoorbeeld héél vaak voor professionele backupdoeleinden gebruikt worden. Er zijn massa’s fotografen die geheugenkaartjes gebruiken om hun foto’s op te slaan en er zijn bepaalde soorten geheugenkaarten die in praktijk zelfs nooit voor het kopiëren van muziek gebruikt kunnen worden, omdat geen enkel muziek-spelend toestel ze kan lezen. Solidariteit is een begrijpelijk motief, maar het zou veel logischer zijn om bijvoorbeeld enkel MP3-spelers, Audio-CD’s en DVD’s te taxeren. Bovendien wordt de consument die alles volgens het boekje doet op deze manier gestraft: betalen voor de originele drager, taks betalen op de MP3-speler, taks betalen op de USB-stick en ga zo maar door.

Ten tweede wordt het invoeren van producten uit andere EU-lidstaten op deze manier bemoeilijkt. Bedrijven uit bijvoorbeeld Duitsland, mogen niet naar België exporteren, tenzij ze de taks betalen. Het is in een meer pan-Europees ondernemersmodel haast onmogelijk om in elk land dit soort verschillende taksen te gaan betalen. Dit soort regelingen gaat in tegen de vrije-marktprincipes van de Europese Unie. Een EU-regeling die bepaalt op welke producten dit soort taksen gehoffen mogen worden zou zéér wenselijk zijn!

2 gedachten over “Auvibel 2 – Naar Europa”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *