Annick Van Uytsel

BRUSSEL – In de zoektocht naar de verdwenen Annick Van Uytsel uit Diest zijn vandaag voor het eerst een vijftigtal militairen ingezet. Een ploeg duikers zal ook de Demer afzoeken naar sporen.

Bron: De Standaard

Mijn gedachten gaan uit naar de familie en vrienden van Annick. Het is altijd moeilijk om onzekerheid over het leven van een naaste te hebben.

Is het nu gedaan met die flauwe kul? Het leger? Voor een meisje dat spoorloos verdwenen is? De hypocrisie slaat me wederom met verstomming. Het schrijnende verhaal van een huilende moeder op televisie, een groots opgezette zoekactie, heel België lijkt wel in de ban van Annick te zijn. Beste Walen, Beste Vlamingen, Beste Brusselaars: wat is uw affiniteit met dit meisje? Met deze jonge vrouw? Juist: u heeft er geen. U bent hypocriet als u zegt dat u meeleeft.

Stop ermee en durf uzelf opnieuw te bekijken in de spiegel ’s ochtends. Elke dag worden er op onrechtvaardige wijze moeders van dochters gescheiden, vaders van zonen en vrienden van vrienden. Mensen worden mishandeld in Guantanamo Bay, daar wordt niets aan gedaan. Mensen blazen zichzelf op en er wordt enkel repressief opgetreden, in plaats van te zoeken naar de oorzaak. Mensen rijden kinderen omver in een dronken bui en krijgen celstraffen van 2 jaar. Hoe verschrikkelijk is dat? Waarom staan we allemaal plots zo bloedgeil als er zich wat voordoet?

Een Irakees die zich in een gebouw opblaast.. oohhh ja!
Een vliegtuig in een toren vliegen… nog! nog!
Een executievideo van Saddam Hussein… ik kom, ik kom!

Het is genoeg geweest, ik ben het kotsbeu. De media zijn niet objectief meer. De pers moet de waakhond van de democratie zijn. Neen, meer: de pers moet ons een spiegel voorhouden. De pers heeft de nobele taak ons te tonen wat voor beesten we soms kunnen zijn. In die zin begin ik te denken dat een programma als Big Brother soms nog zinvoller is. Of Temptation Island, misschen? Talk to the hand bitch.

Het begint daar op de bureaus van menig nieuwsdienst, meer en meer op de seksindustrie te lijken: goedkope shots, herkauwde scenario’s. Teksten die tot de verbeelding spreken. Inhoud is nog weinig van belang (met uitzondering van een enkel duidingsprogramma). Ik zie slechts één lichtpunt: De Standaard. Een medium dat probeert op journalistiek vlak vernieuwend uit de hoek te komen. De vernieuwde Standaard gaat zelfs voor meer inhoud en minder sensatie. Er zit meer kleur in. En het nieuwsplatform begeeft zich naar het internet: het enige medium waar op dit moment nog echt de vrijheid van meningsuiting gerespecteerd wordt. Tenzij een land bepaalde secties censureert natuurlijk.

Ladies and gentlemen: stop the sex, start the talking.