Engelse literatuur

Taal- en letterkunde Engels-Nederlands aan de K.U. Leuven. Voor kopzorgen heeft het zeker en vast al gezorgd. Maar soms is er dat sprankeltje fun. Zoals toen ik voor het vak Engels literatuurgeschiedenis 600-1800 de opdracht kreeg om een Engels sonnet te schrijven. Inzet was een mogelijk maximum van +1,5 punten op het examen (in theorie zou ik dus 21,5/20 punten kunnen behalen). Ik kreeg een volle +1 voor volgend sonnet, dat ik jullie in al mijn ijdelheid toch niet wou onthouden:

I fear of darkness that the storm will bring
And willow trees that sing and bend not break
Venetian blinds that cleave the wind and zing
In darkness only there my hands will shake.

Elusive is what once used to be clear
Resort to drastic measures now I will
Befuddled are the minds of those who fear
Enlarged has my pathetic urge to kill.

Repelled I am by its atrocity
The awful deed I’m going to commit
Ecstatically I chop the willow tree
Let silence now be spoken over it.

Storm there was with what’s now used to be
Still think this poem’s about a willow tree?

The syntax is a trifle too artificial in places. But metre and rhyme are OK, and the sonnet tells an intriguing story. + 1

Overigens een opmerkelijk feit vermelden: mijn prof Engelse literatuurgeschiedenis, Raphael Ingelbien, is van Waalse afkomst en spreekt met zo een ongelooflijk Engels accent dat ik eerst dacht dat zijn slecht Nederlands het gevolg was van wat ik toen vermoedde als zijnde zijn Britse afkomst.

4 gedachten over “Engelse literatuur”

  1. laat me u dan ook verklappen dat de officiele uitspraak [èndzjelbjèn] (Ingelbien) is. Helemaal niet zo exotisch als [ijndzjelbaajn] (Ingelbien)…

  2. laat me u dan ook verklappen dat de officiele uitspraak [èndzjelbjèn] (Ingelbien) is. Helemaal niet zo exotisch als [ijndzjelbaajn] (Ingelbien)…

  3. Ik heb het gemerkt, zo halfweg de eerste vier weken. Al moet ik toegeven dat ik nog steeds de grootste moeite heb om zijn naam min of meer uit te spreken. Ook op z’n Frans blijft het wat raar aanvoelen. Wel een van de beste proffen on campus. En tegelijk ook een van de vreemdste. Masschelein niet te na gelaten.

  4. Ik heb het gemerkt, zo halfweg de eerste vier weken. Al moet ik toegeven dat ik nog steeds de grootste moeite heb om zijn naam min of meer uit te spreken. Ook op z’n Frans blijft het wat raar aanvoelen. Wel een van de beste proffen on campus. En tegelijk ook een van de vreemdste. Masschelein niet te na gelaten.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *