Creationisme op steroïden

Wel. Degenen die mijn cynische aard delen gaan dit zeker weten te appreciëren. Intelligent Design en Creationisme waren mij al bekend. Maar dit slaat toch werkelijk alles (RSS lezers moeten even doorklikken voor de video).

Then again: 1/3e van de Belgische toekomst weet niet dat de aarde rond de zon draait. Alles is relatief, I guess?
“Creationisme op steroïden” verder lezen

Het milieu helpen op en via het internet: de originele manier

Vandaag een internetburgermanifest in mini versie. Voor een betere wereld. Voor onszelf en voor onze kinderen en vooral ook voor de kinderen van onze kinderen.

Dat er aan ons milieu wat schort, mag wel duidelijk zijn. Al Gore heeft voor mij het vuile werk al gedaan, door er een film over te maken: An Inconvenient Truth. Geen nood meer om dat uit te leggen, dus.

Dan even de basics: het web bestaat uit data. Véél data. En het web bestaat uit links, internetlinks van de vorm http://www.site.com. Elk teken op het web, neemt een byte in beslag. Een w, een ., dat komt op zich overeen met een byte. Inderdaad, de kleinste eenheid in de ICT-wereld.

Het no-www project heeft mij met het verlichte idee laten kennismaken, dat de “www.” voor een internet-URL tegenwoordig in 99% van de gevallen overbodig is. Te saai en te technisch om uit te leggen waarom, neem het maar gewoon aan :).

Ik ben dan eens aan de slag gegaan met wat basic tools (Google, want die kan ten slotte toch alles). En ik kwam tot een ontnuchterende conclusie: de zoekbewerking “www.” leverde zowat 11.060.000.000 resultaten op. 11.060.000.000 pagina’s, dus, waarop minstens 1 keer “www.” voorkomt. Als we dat vermenigvuldigen met het aantal tekens (sic bytes) in de letterprefix “www.” (4 dus), dan komen we tot een haast onvatbaar getal: 44 240 000 000 (bytes).

Nu, we zijn er van uit gegaan dat er op elke pagina slechts één maal de lettercombinatie “www.” voorkomt. Op deze eenvoudige webpagina alleen al, komt de combinatie maar liefst 34 keer voor. En ik let op deze site al op het gebruik van de “www.” prefix. Op een site als digg.com, of op een nieuwssite, ligt dat ongetwijfeld nog veel hoger. Vermenigvuldigen met een factor 30 lijkt me dus zeker niet overdreven. Bovendien komen er elke dag webpagina’s bij. Een eenvoudige berekening maakt dus: 1 327 200 000 000.

En dan zijn er nog de talloze e-mailberichten waarin de combinatie “www.” voorkomt. Recente schattingen schatten het aantal dagelijks verstuurde e-mail berichten op 171 biljoen. Dat is dus 171 000 000 000 voor de goede orde. Vermenigvuldigen we dat getal ook weer met respectievelijk 4 (het aantal letters) en 2 (een geschat gemiddelde van het aantal keren dat de lettercombinatie “www.” in een e-mailbericht voorkomt–denk maar aan de spam, signatures,…), dan komen we tot het duizelingwekkende getal van 1 368 000 000 000.

Als we die twee optellen, komen we aan 2 695 200 000 000 bytes. En daar is dus maar één (1!) dag e-mailberichten bijgeteld. Als we dat even omrekenen, komen we aan 2 570 343 megabytes = 2 510 gigabytes = maar liefst 2,45 terabytes die aan “www.” data verspild worden. Met, nogmaals, slechts één dag aan e-mailberichten. En er is dan zelfs een hoop internetverkeer dat ik vergeten ben: instant messaging en usenet groepen bijvoorbeeld. En dan zwijg ik nog over het ontelbare aantal word- en exceldocumenten waarin “www.” staat. En over de PDF-bestanden en over de de software, over de bladwijzers en over de nieuwsfeeds…

Kortom: da’s een pak data die bespaard kunnen worden. En data besparen = harde schijfcapaciteit besparen en elektrische impulsen besparen = energie besparen = het milieu helpen!

Maar er is nóg meer! Er kan ook op biologisch niet afbreekbare inkt bespaard worden. Al dat drukwerk waar overbodig “www.” in voorkomt, gedaan! En wie weet zorgt het x aantal keer herhalen van die drie letters en die punt in een thesis wel voor dat extra blad. Dat kan dus ook weer bespaard worden. Er is dus nog veel werk aan de winkel voor Q!

Mijn slogan luidt dan ook lekker ludiek als volgt

“Weg ermee, met die www!”

En nu is het aan jullie om dit bericht te verspreiden en na te volgen! Help het milieu!

Over bubblewrap

We kennen ze allemaal wel, die plastieken tapijten vol met luchtbelletjes. Bubblewrap dus. En wie bubblewrap kent, kent ongetwijfeld ook dat bevreemdend gevoel dat je bekruipt en je de zin geeft om al die bolletjes één voor één lekker plat te duwen. Tijdens een gesprek met mijn broer over doodsprentjes, begreep ik opeens ook waarom we dat zo leuk vinden. Freud beschreef het al in zijn anale fase. We hebben gewoon een onverdringbare behoefte om gas te laten ontsnappen!

Niet zo voor de anale fase? Laten we dan gewoon lekker gezamenlijk dit doen.

Uit de mission statement:

The mission of the Global Orgasm is to effect change in the energy field of the Earth through input of the largest possible surge of human energy. Now that there are two more US fleets heading for the Persian Gulf with anti- submarine equipment that can only be for use against Iran, the time to change Earth’s energy is NOW! Read more about the fleet buildup here.

Al Gore – An inconvenient truth

Omdat jullie allemaal ongetwijfeld ook zo benieuwd zijn naar de film van Al Gore (en omdat Guidone haar Engels meer op Chinees lijkt) post ik hier even de toch wel behoorlijk belangrijke boodschap.

Toch verzet ik mij wel tegen de hele hetze die hierrond gemaakt wordt. Alsof een filmpje even het leven op aarde gaat redden. In de woorden van Agent Smith: “Everything that has a beginning, has an end.”. En zo komt het dat ik nu ook de “Filosofie”-tag toevoeg aan deze post!

An inconvenient truth – Part One
An inconvenient truth – Part Two
Helaas zijn ze reeds van het netwerk verwijderd, waarvoor mijn excuses!

Google Censureert: So what?

Aannemende dat de lezers van deze blog “well-educated” zijn kan ik zonder schroom stellen dat jullie de laatste weken wellicht het nieuws hebben gevolgd – het zij online, het zij op radio of televisie. Er is heel wat ophef geweest rond het censuurbeleid van Google in China. Amerikaanse hoge pieten (senatoren; politiekers dus) die lachen met de google-slogan “Don’t Be Evil” en zeggen dat Google een grote fout maakt door zoekresultaten de censureren in China. Dat is nu volgens net weer zo’n typische arrogante Amerikaanse denkwijze, die we in deze wereld gerust kunnen missen. Waarom denkt Amerika altijd “we make the law, live by it or bend over”. Als er één internetbedrijf is dat een méér democratisch beleid voert dan Google, by all means, toon het mij gerust aan. Google’s censuur is nu net wél zo sterk gerechtvaardigd, simpelweg omdat het bedrijf rekening houdt met lokale wetten. Of het nu China, België, de Verenigde Staten van Amerika of Vanuatu is, Google houdt zich aan het beleid van elk land in kwestie. En er zijn niet veel internetbedrijven waar we hetzelfde van kunnen zeggen.

Natuurlijk ga ik niet ontkennen dat er ook geld mee gemoeid is. China is nu eenmaal een té grote markt om links te laten liggen. Ik vraag me alleen af waarom er over die censuur zo’n ophef gemaakt wordt. Terwijl het net de andere westerse bedrijven zijn die zouden aangepakt moeten worden. Ik kan me onmogelijk inbeelden dat Google in China mensen tewerk stelt in ondergrondse muffe gangen vol cholera, pest en vogelgriep. Okay, dat is overdreven, maar jullie begrijpen wel waar ik naartoe wil hiermee. Het doel kan toch niet “vrijheid van meningsuiting” zijn, als er dagelijks duizenden mensen nog sterven aan hongersnood, watertekort en slechte verzorging, overstromingen, mijnrampen etcetera. Neen, dan moet eerst de Chinese overheid aangepakt of geholpen – maar niet gestuurd, gelijk de Amerikanen dat wel eens schijnen te doen – worden in haar beleid.

Politiekers hebben altijd zo’n rare gewoonte om problemen niet bij de bron aan te pakken en eindeloos te blijven doordrammen over “Westerse waarden en zeden”. Die zijn toch geen bal waard als je niet eens een stevig dak boven je hoofd en elke dag een behoorlijke maaltijd op je bord hebt.