Posts die als 'Rant' gelabeled zijn ↓

Na het kijken naar een debat op Canvas, tussen Marie-Rose Morel (mijn maag is tot op de bodem geledigd) en Patrick Dewael, vond ik het nodig om wat oude comments van mij terug op te snorren en ze in een klein tekstje te gieten. Over hoofddoeken en zo.

Als ik een skinhead op straat zie lopen, ben ik niet geprovoceerd. Als ik een hip-hopper op straat zie lopen evenmin n als ik een moslima met een hoofddoek op straat zie lopen misschien nog wel minder.

Als voorgenoemde personen mij aan een bankloket mij zouden bedienen, zou ik er hoegenaamd geen probleem mee hebben als de moslima haar hoofddoek aanhoudt, de hip-hopper zijn petje aanhoudt en de skinhead zijn kale hoofd laat pronken. Het geeft blijk van een overtuiging en daar kan ik alleen maar respect voor hebben – wat die overtuiging ook is. Ik ga er trouwens van uit dat de bank (of het bedrijf) in kwestie zijn of haar werknemers op competentie kiest en dus heb ik het volle vertrouwen in de persoon die mij bedient. Als er iets misloopt, stel ik daar eerder de bank voor verantwoordelijk (geen goed personeel) dan die persoon zelf.

Als je bedenkt dat het eigenlijk net bedrijven en macht zijn die ons zo wonderbaarlijk het belang van het imago (uiterlijk) aangetoond hebben, kan ik daar alleen nog maar meer van walgen. Er zit een geldmotief achter onze perceptie van mensen en dat is iets waar ik het persoonlijk verschrikkelijk moeilijk mee heb. Tijd om er iets aan te veranderen dus. Of dat Utopia is of niet, dat bepalen we zelf denk ik.

Overigens nog een algemene vraag: wie heeft er een probleem mee om bediend te worden door iemand met een hoofddoek, als hij of zij op vakantie is in een moslimland? Niemand denk ik. Het toont des te meer hoe ongelooflijk hebzuchtig we zijn en hoe we onze “Westerse waarden” hier in het westen ook absoluut aan “de indringers” willen opleggen. Het is inderdaad de realiteit dat als je in een moslimland met onaangepaste kledij rondloopt, je evengoed “afgeschoten” wordt (ongelukkige woordkeuze, maar bij gebrek aan beter…).

Je kan je dan natuurlijk wél de vraag stellen: waarom houden we zo krampachtig vast aan het dogma “wij moeten ons daar aanpassen, dus zij moeten zich hier aanpassen”? Ik denk dat het niet onzinnig is het debat naar daar te verschuiven, in plaats van naar “het debat over de hoofddoeken”. Waarom gaan we zo protectionistisch om met ons erfgoed? Akkoord, we moeten niet alles van onze geschiedenis zomaar overboord gooien, maar globalisering is een feit en daar hoort bij dat mensen met heel veel verschillende opvattingen en niet gelijklopende geschiedenislijnen plots toch in een grote mixmaatschappij samen leven. We kunnen dan natuurlijk zeggen “aanpassen of buiten” (extreme stelling, weet ik). Maar er bestaat volgens mij ook een andere oplossing, die weliswaar een pak meer energie kost.

Om terug te komen op mijn voorbeeld van daarstraks: waarom is het zo ondenkbaar dat de overheid bijvoorbeeld een voortrekkersrol zou spelen en meteen bij een sollicitatie een groot deel van de uiterlijke kenmerken overboord gooit? Met “de komst van moslims” (en dus ook de hoofddoeken) denk ik dat het niet onzinnig is de mening rond hoofddeksels op het werk te herzien. Onze maatschappij verandert, maar de wetten (direct via de wetgever of indirect binnen een bedrijfsbeleid) blijven hetzelfde. Dat is toch eigenlijk hopeloos conservatief.

Nee, dit is geen key waarmee kopieerbeveiligde HD-DVD’s gekraakt kunnen worden (als dat hier zou staan zouden de mensen van de AACS mij wel eens willen aanklagen, net zoals ze dat gaan doen bij die miljoenen andere bloggers). Dit is MIJN EIGEN nummer. Niemand mag het gebruiken! Wat de AACS mag, mag ik ook.

Het nummer werd gegenereerd (en copyrighted) door deze site.

Voor het nummer dat wél copyrighted is door de AACS (of zo zeggen ze zelf toch) is hier te verkrijgen in zijn vrije vorm -zeker link checken!

BRUSSEL – In de zoektocht naar de verdwenen Annick Van Uytsel uit Diest zijn vandaag voor het eerst een vijftigtal militairen ingezet. Een ploeg duikers zal ook de Demer afzoeken naar sporen.

Bron: De Standaard

Mijn gedachten gaan uit naar de familie en vrienden van Annick. Het is altijd moeilijk om onzekerheid over het leven van een naaste te hebben.

Is het nu gedaan met die flauwe kul? Het leger? Voor een meisje dat spoorloos verdwenen is? De hypocrisie slaat me wederom met verstomming. Het schrijnende verhaal van een huilende moeder op televisie, een groots opgezette zoekactie, heel België lijkt wel in de ban van Annick te zijn. Beste Walen, Beste Vlamingen, Beste Brusselaars: wat is uw affiniteit met dit meisje? Met deze jonge vrouw? Juist: u heeft er geen. U bent hypocriet als u zegt dat u meeleeft.

Stop ermee en durf uzelf opnieuw te bekijken in de spiegel ‘s ochtends. Elke dag worden er op onrechtvaardige wijze moeders van dochters gescheiden, vaders van zonen en vrienden van vrienden. Mensen worden mishandeld in Guantanamo Bay, daar wordt niets aan gedaan. Mensen blazen zichzelf op en er wordt enkel repressief opgetreden, in plaats van te zoeken naar de oorzaak. Mensen rijden kinderen omver in een dronken bui en krijgen celstraffen van 2 jaar. Hoe verschrikkelijk is dat? Waarom staan we allemaal plots zo bloedgeil als er zich wat voordoet?

Een Irakees die zich in een gebouw opblaast.. oohhh ja!
Een vliegtuig in een toren vliegen… nog! nog!
Een executievideo van Saddam Hussein… ik kom, ik kom!

Het is genoeg geweest, ik ben het kotsbeu. De media zijn niet objectief meer. De pers moet de waakhond van de democratie zijn. Neen, meer: de pers moet ons een spiegel voorhouden. De pers heeft de nobele taak ons te tonen wat voor beesten we soms kunnen zijn. In die zin begin ik te denken dat een programma als Big Brother soms nog zinvoller is. Of Temptation Island, misschen? Talk to the hand bitch.

Het begint daar op de bureaus van menig nieuwsdienst, meer en meer op de seksindustrie te lijken: goedkope shots, herkauwde scenario’s. Teksten die tot de verbeelding spreken. Inhoud is nog weinig van belang (met uitzondering van een enkel duidingsprogramma). Ik zie slechts één lichtpunt: De Standaard. Een medium dat probeert op journalistiek vlak vernieuwend uit de hoek te komen. De vernieuwde Standaard gaat zelfs voor meer inhoud en minder sensatie. Er zit meer kleur in. En het nieuwsplatform begeeft zich naar het internet: het enige medium waar op dit moment nog echt de vrijheid van meningsuiting gerespecteerd wordt. Tenzij een land bepaalde secties censureert natuurlijk.

Ladies and gentlemen: stop the sex, start the talking.

…maar ik kon het niet laten.