De man in de straat

Elke keer als ik naar het nieuws kijk (hetgeen niet vaak gebeurt; ik ben meer te vinden voor het geschreven nieuws) gebeurt het: de man in de straat wordt geïnterviewd over een actueel thema.

Op zich geen probleem als deze man (“or woman”) wat kennis van zaken heeft, of als het even zou kunnen zelfs expert over het onderwerp zou zijn. Jammer genoeg gebeurt het al te vaak dat een persoon op TV mag komen, simpelweg omdat zijn naam toevallig met dezelfde letter zou beginnen als de persoon waarover de reportage gaat. Nu ik er bij nadenk zou dat nog wel een leuk idee zijn voor een aflevering van SPAM.

Dus bij deze smeek ik de redactie:  zorg ervoor dat er iemand met kennis van zaken kan komen vertellen over het onderwerp. Ik geef toe dat de Opinie&Analyse van De Standaard ook niet alles is, maar daar hoor ik tenminste iets doordachtere commentaren dan ik van pakweg de man in mijn eigen straat zou vernemen.

Dankuwel.

Canvas: Nieuw

Canvas Logo

Door al dat gedoe rond het vernieuwde VRT nieuws zouden we haast vergeten dat ook Canvas er een grondige resyling op heeft na gehouden. Niet alleen de website (let op: geluid begint spontaan te spelen), maar ook de programmatie werd onder handen genomen. Zo staan er veel programma’s eindelijk op een fatsoenlijker uur geprogrammeerd, en lijkt het geheel me ook stukken gestructureerder dan voorheen.

Op de website is ook een leuk promofilmpje te vinden (inclusief lekker muziekje), waarin stukjes staan uit het veelbelovende programma Spam, nieuw project van ons aller geliefde pdw (die al bewees dat hij leuke comedy kon maken met programma’s als Kijk eens op de doos, De vloek van Vlimovost en Spike). Voor een (kort fragment uit een) interview met hem over dit programma, verwijs ik jullie graag door naar een reportage uit De rode loper.

Misschien dat ik nog eens wat TV ga kijken dit jaar.

De overbodige vraag

Het verbaast me steeds weer hoe overbodig sommige vragen zijn. Of hoe sommige vragen mensen op een dwaalspoor kunnen zetten. Hoe sommige vragen het lef hebben te denken dat ze een antwoord kunnen bieden, op een probleem dat van een volledig andere orde is.

Neem nu de Koppenreportage van deze week. Christophe Deborsu en Frieda Van Wijck trekken het land door en vragen zich af of Vlamingen en Walen nog van elkaar houden.

e_kopp_a020_duo.jpg
Op zich is dat best een leuke vraag. Alleen impliceert ze onder het huidige politieke klimaat veel meer dan de vraag laat uitschijnen. Ze impliceert dat het antwoord erop ook een soort van sleutel tot de oplossing van de politieke problemen in België zou zijn. En laat dat nu vooral niet het geval zijn.

Of Vlamingen en Walen nog van elkaar houden, is helemaal niet ter zake. Ja, als mensen kunnen we ongetwijfeld nog met elkaar omgaan zonder elkaar het hoofd in te slaan. Ja, met al onze specifieke kantjes, zullen we nog wel van elkaar houden. Maar moet dat betekenen dat we op bestuurlijk vlak ook aan dezelfde kant staan? Als een regeringsvorming één achtste van de uiteindelijke ambtstermijn van die regering opslorpt, dan is het misschien wijs om daar een conclusie uit te trekken. Daar moeten geen speciale raden voor opgericht worden, die de staat alleen maar nog meer geld kosten.

Vandaag op het radionieuws

“Viel Amerika Irak binnen om de dictator omver te werpen”. Meteen een mailtje gestuurd:

Geachte heer Hendrickx

Vandaag hoorde ik via het radionieuws twee dingen die ik nogal vreemd vond. In eerste instantie het gebruik van de naam “Chemische Ali”. Het gebruik van deze naam blijft voor mij elke keer nogal vreemd overkomen. Het wekt zelfs een soort van giechelend gevoel op, dat ik gelukkig meestal rustig weet te bedwingen. Gelijktijdig vroeg ik me af hoe er bepaald wordt dat men een bijnaam als “Chemische Ali” gebruikt en niet de volledige naam van deze persoon?

Een tweede vraag gaat over iets dat ik wat verderop in datzelfde stukje hoorde: “om de dictator omver te werpen”. Bij dit stukje kon ik mijn lachspieren echter niet meer bedwingen en begon ik luidkeels te bulderen. Ik vraag me af of dit nu eigenlijk correct Nederlands is? Voor zover mijn kennis reikt kan je wel een regime omver werpen, maar een belangrijk figuur omver werpen lijkt me eerder moeilijk–of het moet al over een schaakspel gaan.

Alvast hartelijk bedankt voor uw antwoord. Ik heb overigens halfweg het academiejaar genoten van uw uiteenzetting voor de eerste bachelors Taal- en Letterkunde van de K.U. Leuven. Zeker blijven doen!


Met vriendelijke groeten,

Xavier Achternaam
+32 495 112 110
xavier.achternaam@student.kuleuven.be

Ik ben benieuwd naar het antwoord.

Annick Van Uytsel

BRUSSEL – In de zoektocht naar de verdwenen Annick Van Uytsel uit Diest zijn vandaag voor het eerst een vijftigtal militairen ingezet. Een ploeg duikers zal ook de Demer afzoeken naar sporen.

Bron: De Standaard

Mijn gedachten gaan uit naar de familie en vrienden van Annick. Het is altijd moeilijk om onzekerheid over het leven van een naaste te hebben.

Is het nu gedaan met die flauwe kul? Het leger? Voor een meisje dat spoorloos verdwenen is? De hypocrisie slaat me wederom met verstomming. Het schrijnende verhaal van een huilende moeder op televisie, een groots opgezette zoekactie, heel België lijkt wel in de ban van Annick te zijn. Beste Walen, Beste Vlamingen, Beste Brusselaars: wat is uw affiniteit met dit meisje? Met deze jonge vrouw? Juist: u heeft er geen. U bent hypocriet als u zegt dat u meeleeft.

Stop ermee en durf uzelf opnieuw te bekijken in de spiegel ’s ochtends. Elke dag worden er op onrechtvaardige wijze moeders van dochters gescheiden, vaders van zonen en vrienden van vrienden. Mensen worden mishandeld in Guantanamo Bay, daar wordt niets aan gedaan. Mensen blazen zichzelf op en er wordt enkel repressief opgetreden, in plaats van te zoeken naar de oorzaak. Mensen rijden kinderen omver in een dronken bui en krijgen celstraffen van 2 jaar. Hoe verschrikkelijk is dat? Waarom staan we allemaal plots zo bloedgeil als er zich wat voordoet?

Een Irakees die zich in een gebouw opblaast.. oohhh ja!
Een vliegtuig in een toren vliegen… nog! nog!
Een executievideo van Saddam Hussein… ik kom, ik kom!

Het is genoeg geweest, ik ben het kotsbeu. De media zijn niet objectief meer. De pers moet de waakhond van de democratie zijn. Neen, meer: de pers moet ons een spiegel voorhouden. De pers heeft de nobele taak ons te tonen wat voor beesten we soms kunnen zijn. In die zin begin ik te denken dat een programma als Big Brother soms nog zinvoller is. Of Temptation Island, misschen? Talk to the hand bitch.

Het begint daar op de bureaus van menig nieuwsdienst, meer en meer op de seksindustrie te lijken: goedkope shots, herkauwde scenario’s. Teksten die tot de verbeelding spreken. Inhoud is nog weinig van belang (met uitzondering van een enkel duidingsprogramma). Ik zie slechts één lichtpunt: De Standaard. Een medium dat probeert op journalistiek vlak vernieuwend uit de hoek te komen. De vernieuwde Standaard gaat zelfs voor meer inhoud en minder sensatie. Er zit meer kleur in. En het nieuwsplatform begeeft zich naar het internet: het enige medium waar op dit moment nog echt de vrijheid van meningsuiting gerespecteerd wordt. Tenzij een land bepaalde secties censureert natuurlijk.

Ladies and gentlemen: stop the sex, start the talking.