Posts die als 'Media' gelabeled zijn ↓

Nokia lanceert een reclamecampagne met een Zwarte Doos. Het zogenaamde Black Box raadsel. Onderstaand filmpje zal jullie zintuigen (en schaamteloos genoeg ook onze portefeuille) ongetwijfeld prikkelen. Moody stuff!

Vanavond op Canvas gezien: Het programma van Wim Helsen. Een geniale combinatie tussen spitsvondige humor en reality-tv. Of beter: een kritiek op reality-tv. Ik weet niet precies wat de bedoeling is, maar ik denk dat Wim Helsen dat zelf ook niet helemaal weet. In ieder geval heb ik me kostelijk vermaakt met de subtiliteit die de man aan de dag probeert te leggen. Sien Eggers vormt een rare sidekick, omdat ik haar in extreem cynische rollen gewoon ben. Het giet een soort van dit-is-niet-echtsaus over het geheel. En eerlijk gezegd: ik ben het noorden soms ook kwijt; of we nu al dan niet naar dit programma moeten kijken als reality-tv is niet altijd even duidelijk. Maar dat maakt het ook des te interessanter. Aanrader dus!

Vijf minuten voor het schrijven van deze blogpost eindigde het programma “Hoe moet het nu verder?” van Ingeborg op Vitaya. In dit programma helpt Ingeborg mensen die iets erg hebben meegemaakt er weer bovenop te komen en hun leven weer op te bouwen.

“Het wordt geen zweefprogramma”, zo sprak de zelfverklaarde Dru-yoga lerares in De Standaard. Dus Bram was benieuwd. Vorige week miste ik de eerste aflevering van dit programma, maar vandaag lukte het me gelukkig het laatste kwartier van het programma te zien. Wat er naar mijn netvlies geworpen werd was entertainment van een niveau dat ik lang heb moeten missen op televisie.

Er werd een moeder volledig geheald door haar drie dochters, bijgestaan door Lightbodydocent Ingeborg. Het plan was om vanuit de kruin energie te laten stromen naar de handen en zo de moeder te voorzien van positieve energie. Mevrouw Sergeant zelf vond het allemaal “Mooi hè?”, en iedereen was gelukkig. De tranen spoten alle kanten uit.

De reden dat deze mevrouw zo slechtgezind was? “Haar levenspartner beëindigde totaal onverwacht hun relatie”, zo lees ik op de Vitaya-site. Psycholoog van dienst Björn Prins “ziet in dit voorbeeld een heel herkenbaar voorbeeld van onze harde ‘wegwerpmaatschappij’”. God wat vind ik het jammer dat ik het stuk van het programma met de psycholoog gemist heb.

Is het dan all bad? ‘tuurlijk niet, daarvoor voel ik me vandaag niet cynisch genoeg. De oudste dochter bleek zowat de enige met gezond verstand in ons gezelschap zweefteven. Zij haalde aan dat haar moeder wist dat ze door dat programma met haar dochters kon praten. Of mag ik me toch even afvragen of daar dan een televisieprogramma gepresenteerd door iemand gespecialiseerd  in tantra-inwijding voor nodig is?

Hoe moet het nu verder? Liefst nog zo lang mogelijk, dat ik me vanaf nu elke woensdagavond zo hard amuseer als vandaag.

Elke keer als ik naar het nieuws kijk (hetgeen niet vaak gebeurt; ik ben meer te vinden voor het geschreven nieuws) gebeurt het: de man in de straat wordt geïnterviewd over een actueel thema.

Op zich geen probleem als deze man (“or woman”) wat kennis van zaken heeft, of als het even zou kunnen zelfs expert over het onderwerp zou zijn. Jammer genoeg gebeurt het al te vaak dat een persoon op TV mag komen, simpelweg omdat zijn naam toevallig met dezelfde letter zou beginnen als de persoon waarover de reportage gaat. Nu ik er bij nadenk zou dat nog wel een leuk idee zijn voor een aflevering van SPAM.

Dus bij deze smeek ik de redactie:  zorg ervoor dat er iemand met kennis van zaken kan komen vertellen over het onderwerp. Ik geef toe dat de Opinie&Analyse van De Standaard ook niet alles is, maar daar hoor ik tenminste iets doordachtere commentaren dan ik van pakweg de man in mijn eigen straat zou vernemen.

Dankuwel.