De Gmail outage van gisterenmorgen–op twitter al ludiek Gfail genoemd–heeft mij ertoe aangezet nog eens al schrijvend na te denken over wat Cloud Computing nu eigenlijk zou moeten zijn. The fruits, the pitfalls, the good, the great and the downright evil of Web Applications. Bear with me.
Google Mail, of kortweg Gmail, kan zowat gezien worden als een tipping point in de geschiedenis van het web. Het was de eerste online mailservice die grotere bijlagen toeliet (nu tot 20 megabyte) en een online opslagcapaciteit van maar liefst 1 gigabyte aanbood (ondertussen al meer dan 7 GB). Maar dat was niet de enige belangrijke vernieuwing die zoveel mensen heeft overhaald om van hun Hotmailaccount af te stappen. Gmail was ook de eerste webmailservice die bovenop de extra opslagcapaciteit conversaties introduceerde; een belangrijke functie die ik alvast niet meer zou kunnen missen. Als klap op de vuurpijl was (en is) het hele boeltje virtueel gratis, want het wordt betaald met Google’s advertentie-inkomsten.
Na Google’s maildienst volgden er nog vele andere online applicaties waarmee je je data gratis in “de cloud” kan opslaan. De cloud is een abstract begrip voor velen. Het is misschien nog het makkelijkst te omschrijven als een wolk van digitale data, gevormd door een netwerk van computers en toegankelijk via éénderwelke internettoegang ter wereld (behalve in China dan, misschien). Wat daarvan het gevolg is, is echt fantastisch: je data zijn altijd en overal beschikbaar, omdat ze in de cloud zijn opgeslagen. Op reis in Spanje en geen laptop mee, maar toch een belangrijk mailtje nodig? Geen probleem: een computer met internettoegang en je kan meteen je mailtje opzoeken. Wil je meteen de foto’s die je op reis genomen hebt delen met je vrienden en familie? Sure thing, gewoon online gaan, de foto’s op je flickr- of facebookaccount zetten en ze zijn daar for the world to see.
Gisteren was er echter eventjes paniek in wolkenland. Gmail was voor verschillende mensen niet meer bereikbaar via de webservice (gmail.com of googlemail.com). Dat zorgde onder andere op twitter voor nogal wat commotie. Afgezien van het feit dat ik een bijna blind vertrouwen heb in de medewerkers en meer specifiek de technische staff van Google (komaan: ze doorzoeken het hele internet in gemiddeld 0,15 seconden!) vond ik het toevallig de dag voordien nodig om een backup te nemen van mijn Gmail bedrijfsaccounts. Ik heb gewoon de POP-functie ingeschakeld en dan Thunderbird ingesteld om regelmatig alle e-mail te downloaden. Met de juiste filters en instellingen heb ik zelfs helemaal geen “last” van die one-way backup en kan ik bovendien gemakkelijk mijn mails terugvinden.
Cloud applicaties zijn leuk. Meer zelfs: ik vind ze fantastisch en ik zou niet meer zonder kunnen, maar zoals met alle data is het altijd verstandig om een backup te bewaren. Nu, Google maakt ongetwijfeld backups op zo’n manier dat ik zelfs geruster kan zijn dat de hel op mijn hoofd valt, dan dat mijn data onherroepelijk zouden verdwijnen. Maar dat neemt niet weg dat een menselijke fout of, God forbid, kwaad opzet er altijd voor kunnen zorgen dat er toch wat misloopt. Dat is de reden waarom ik al mijn mails nog eens via POP3 download, waarna ze op geregelde intervallen via Time Machine automatisch naar mijn backupschijf worden weggeschreven. Dat is de reden waarom ik zelf al mijn foto’s op mijn harde schijf bewaar. En dat is de reden waarom ik voorlopig met iets meer terughoudendheid naar webapplicaties kijk. Is er geen mogelijkheid tot het makkelijk bewaren en synchroniseren van online en offline data? Dan gebruik ik de applicatie niet om belangrijke data op te slaan.
PS: Voorlopig nog in pre-bètafase, maar ongemeen interessant om ook offline toegang tot je mail te houden is de nieuwe Gmail Labs Offline feature
